Antalya yeni açılan mekanlarla yeme-içme açısından giderek daha da zenginleşiyor. House Cafe, Kitchenette, Midpoint ve bunun gibi yeni mekanlar sayesinde Antalya’da yeme-içme hayatı daha da renkli hâle geldi. Açılan yeni mekanların arasında, popülerlerin gölgesinde kalıyor gibi görünse de, Milliyet ve Hürriyet gibi gazetelerin dikkatini çekmeyi başaran ilginç bir mekan da bulunuyor. Zaruri’den bahsediyorum.

Zaruri aslında iki yılı aşkın bir zamandır bulunduğu yerde, Lara Barınaklar bölgesinde. Öyle cadde üstünde, herkesin rahatlıkla bulacağı bir yerde değil. Buna rağmen insanların bir hayli ilgisini çektiğini ve dolu masalarla karşılaştığımı söylemeliyim. Gitmeden önce web sitesine girip yerini iyice öğrendik, krokiyi belleğimize not ettik. Bu arada menüsüne de göz atmayı ihmâl etmedik. Zaruri’nin menüsünde mezeler ağırlıkta. Bu mezeler alıştığımız mezelere göre biraz farklı. Üstelik Zaruri’dekiler bunlara ilginç isimler de takmışlar. Örneğin, postmodern haydari…

Web sitesinde verilen yol tarifine uygun şekilde ilerledik ve Zaruri’yi rahatlıkla bulduk. Servis elemanları güler yüzle karşıladılar ve güzel bir yer gösterdiler. Antalya’nın sıcak yaz gecelerinde serinletici vazife görmesi maksadıyla her masanın yanına birer vantilatör yerleştirmişler. Servis elemanı daha siparişimizi almadan ufak fincanda tavuk suyuna çorba ve üstüne muhammara sürülmüş ekmek getirdi. Daha en başından nefis bir başlangıç yapmıştık. Sonrasında mezelerin bulunduğu masanın başına davet edildik ve gözümüze kestirdiğimiz mezeleri seçtik. Pastırmalı humus, fava, postmodern haydari gibi altı meze seçtik. Aslında göz daha fazlasını istese de, yemeğin ilerleyen safhaları için kısa kesmek zorunda kaldık. Yanına da 35′lik Yeşil Efe söyledik. Her bir mezenin şimdiye kadar yediğim en iyi mezeler arasında yer aldığını söyleyebilirim.

Ara sıcaklardan arnavut ciğeri, pastırmalı kroket ve ızgarada ıspanaklı muska böreği sipariş ettik. Arnavut ciğeri lokum gibiydi ve oldukça lezzetliydi. Pastırmalı kroket ise patates kroketin içine pastırma gömülmüş hâli, bunda patates tadı pastırmayı biraz bastırıyordu. Muska böreğini yemek için biraz sabretmek gerekti, çünkü iç harcı fazlasıyla sıcaktı. Yine de, lezzeti takdire şayandı. Ana bölümde ise ortaya iki farklı tabak istedik: Hellim üstü patlıcanlı köfte ve dana antrikot. Hellim üstü patlıcanlı köftenin köftesi biraz tuzsuzdu, ancak hellimin tuzlu olduğunu hesaba katarsak, bu yemeği yemenin usulünün tüm hellim, patlıcan ve köfte üçlüsünü bir arada ağıza götürmek olduğunu söyleyebilirim. Dana antrikotu masada bulunan hanımları göz önünde bulundurarak iyi pişmiş istedik, bu nedenle biraz kurumuş ve sertleşmiş gibiydi. Bana kalsa ortanın biraz altında pişmesi yeterli olurdu. Böylelikle biraz daha iyi bir sonuç elde edebilirdik. Yani, bu noktada mekana değil kendimize kabahat buluyorum.

Tatlı faslında irmik helvası ve arap kadayıfı sipariş ettik. İrmik helvasıyla aram iyi olmadığı için sadece bir lokma aldım, fena değildi. Arap kadayıfı ise şahane. Yeni kızartılmış ve şerbetlenmiş, çıtır çıtırdı. Menüsüne baktığımda bir numaralı tercihin arap kadayıfı olması gerektiğini düşünüyorum.

Dört kişi bu kadar yedik, içtik ve yaklaşık 200 TL hesap ödedik. İçki, mezeler, ara sıcaklar, ana yemek ve tatlı gibi tamamen eksiksiz bir masa için bu fiyat oldukça yerinde. Üstelik servis elemanlarının ve mekan sahiplerinin gösterdiği yakın ilgi bizi ayrıca memnun etti. İki farklı işletmeci de masamıza gelip bize “hoşgeldin” dedi, mekandan nasıl haberdar olduğumuzu da sordu. Zaruri’nin bir diğer farklı yanı da mekanda cazın hakim olması. Rakı-meze denince akla hemen Türk Sanat Müziği gelir. Zaruri’de ise bu anlayış caz müzikle yıkılıyor. Bu farklılığın insana oldukça hoş geldiğini söylemeliyim.

Antalya’da yaşayanlara veya yolu Antalya’ya düşenlere Zaruri’ye mutlaka uğramalarını şiddetle öneririm. Zaruri’yi Antalya’ya gidildiğinde mutlaka gidilecek mekanlar arasına ekledim. Bundan sonra Twitter veya FourSquare üzerinde Zaruri’de olduğumu görürseniz şaşırmayın.

Zaruri’yle ilgili ayrıntısını oldukça esprili bir dille hazırlanmış web sitesinde bulabilirsiniz.

http://www.zaruriyiz.biz

Geride bıraktığımız salı akşamı Kayra Wine Center’daydım. Buraya ulaşmak için Taksim’den Sıraselviler’e doğru yaklaşık 500 metre yürümeniz gerekiyor. Yolun sol tarafında Kayra Wine Center’ı görmek için dikkatli olmanız gerekiyor. Son anda dikkat etmesem yürümeye devam edip burayı kaçırıyordum. Eğitim üçüncü katta, özel olarak hazırlanmış sınıfta gerçekleşti.

Eğitimi veren kişi Halkla İlişkiler ve Eğitim Sorumlusu Gülsem Mutlu’ydu. “5 Adımda Şarap Tadımı” başlıklı eğitimimize şarabı, onun yapılışını ve tarihçesini anlatan bir sunumla başladık. Bu sunum esnasında her bir öğrencinin önünde duran iki adet kırmızı üzüm tadıldı. Bu üzümlerden bir tanesinin önce kabuğunu soyduk, daha sonra çekirdeklerini çıkardık, geriye sadece etli kısım kaldı. Şaraba tanen, renk ve aroma kazandıran esas kısım kabuk kısmı… Sapı da tanen kazandırması bakımından önemli.. Gerçekten kabuğu ve sapı yediğimde sanki kendimi kırmızı şarap içiyormuşum gibi hissettim. Beyaz şarapların üretimi sırasında kabuk kısmı kullanılmıyor. Etli kısım ise şaraba şeker, meyve asidi, su ve protein kazandıran kısım olarak dikkat çekiyor. Kırmızı üzümden beyaz şarap üretilebileceğini, ancak beyaz üzümden kırmızı şarabın üretilmeyeceğini de burada öğrendim. Üzüm çekirdeği ise acı yağlar içerdiğinden şarap üretiminde kesinlikle kullanılmıyor. Zaten yediğimiz üzüm çekirdeklerinin tadı oldukça rahatsız ediciydi, şarapta kullanılmaması gayet normal.

Eğitimdeki tüm ayrıntıları burada değinecek değilim. Ancak işin zevkli kısmı olan degüstasyonu atlamak istemiyorum. Gözlem, burun izlenimi, damak izlenimi, genel izlenim ve yorumlar gibi adımlardan oluşan degüstasyon başlı başına tören gibi birşey, belirli kuralları var. Öncelikle üzerinden degüstasyon işlemi gerçekleştireceğiniz yüzeyin beyaz renkli olması gerekiyor. Bu sayede şarabın rengini tam olarak anlayabilesiniz… Bunun yanında tadım yapacağınız kadehi kesinlikle sapından veya ayağından kavramanız gerekiyor. Eğer kadehin üst kısmından tutarsanız, bu durumda elinizle şarap arasında ısı transferi olabilir ve şarabın karakteri bozulabilir. Bu arada kırmızı ve beyaz şarapların degüstasyonu aynı tip kadehlerle gerçekleştiriliyor. Bu kadehin altı geniş, ağzına doğru daralıyor, bu sayede kokuyu daha iyi şekilde almanızı sağlıyor.

İlk olarak gözlem adımı… Bu adım sırasında kadehi kırkbeş derecelik açıyla, beyaz yüzeye doğru tutmanız ve şarabın rengi ile parlaklığına göz atmanız gerekiyor. Parlak görünen şarap mat görünen şaraba göre daha yeni olduğu anlamına geliyor. Eğitim sırasında dağıtılan renk çemberi sayesinde renkleri tanımak biraz daha kolay hale geldi.

İkinci adım olan burun izleniminde ise önce burnumuzu kadehin içine sokup kokuyu almaya çalışıyoruz, daha sonra ise kadehi çevirip, kokuları açığa çıkarıyor ve tekrar kokluyoruz. İkinci seferde koku daha yoğun ve belirgin bir şekilde alınıyor. (Burada bir parantez açayım ve Kayra Wine Center’daki bir ilginçliğe değineyim. Eğitim gördüğümüz sınıfın karşısındaki bir odada masanın üzerine bir sürü kadeh konmuş. Beyaz ve kırmızı şarap dolu kadehlerin içine çeşitli maddeler atılmış. Meşe, portakal, dolmalık biber, çilek, marmelat gibi maddelerin atılmış olduğu bu kadehlerin içindekileri koklamak bir nevi koku eğitimi sayılıyor. Gerçekten bu odayı ziyaret ettikten sonra şarapların kokularını daha iyi ayırt edebildiğimi söylemeliyim. Dolmalık biberin ne kadar ağır ve baskın bir kokusu olduğunu da vurgulamadan geçmeyeyim.) Burun izleniminde kokuları aldıktan sonra bu kokuların hangi bitkilerin kokularını çağrıştırdığını tahmin ettik. Ben genelde meşe ve vanilya kokularını ağırlıkla aldım. Belki de, pek meyve yemeyen birisi olmam nedeniyle çoğu meyve kokusuna karşı bilgisizim, ilgimi çekmemiştir. Bu arada eğitimin düzenlendiği sırada şanssızlık eseri şekilde hasta olduğumu da belirtmeliyim.

Üçüncü adım damak izlenimi… Bu adımda şaraptan bir yudum alıp ağzınızda ters ıslık çalacak şekilde şarabı ağzınızda gezdiriyorsunuz. Bu esnada burnunuzdan da nefes vermeniz gerekiyor. Burundan verilen nefes koku sinirlerinin şarabın kokusunu almasını ve koku hakkında bir kez daha analizde bulunmamızı sağlıyor.

Son adım olan genel izlenim ve yorum adımında ise şarabın gövdesi, taneni, asiditesi, dengesi, bitişi ve hangi yemeklerle iyi gideceği konusunda fikir belirtiliyor.

Degüstasyon sırasında beyaz şarap, Shiraz kırmızı, Buzbağ Rezerv ve Shiraz-Kalecik Karası şaraplarını tattık. Eğitimin sonunda da hepimize, kendi adımıza Kayra Şarapları tarafından hazırlanmış “Anadolu Üzümleri ve Türk Şarapları Semineri” katılım sertifikası takdim edildi.

Katıldığım eğitimle birlikte Kayra’nın 2010 yılına özel sosyal medya faaliyetleri de sona ermiş oldu. Ancak 2011 yılında da Kayra Şarapları’nın faaliyetleri sürecek. Bize anlatılanlara göre “Efsane Gurmelerini Arıyor” yarışması Anadolu’ya açılacak. Kayra Şarapları’nın 2011 yılı hamlelerini merakla bekliyoruz ve takip ediyor olacağız.

Konumuz aslında yarışma değil. Yemekteyiz’de misafirleri ağırlayan Özgür Şef, Milliyet’in Cadde ekinde 16 Ocak günü yazmış olduğu yazıda misafir ağırlamanın kurallarını sıralamış. Altın niteliğindeki bu kuralları el altında tutmakta fayda olduğunu düşündüğüm için buradan sizinle paylaşıyorum.

1- Mönü planlaması yapın. Herkesin seveceği ortak yemekleri tercih edin.
2- Alışverişi bir gün önce yapmaya çalışın. Yapacağınız mezeler bir gün beklemeli.  Ayrıca et yemeği  yapacaksanız terbiye için de bir gün beklemekte fayda var.
3- Mönüde temel olarak başlangıç, salata, ana yemek, tatlı olmalıdır. Ancak sofrayı zenginleştirmek isterseniz ara sıcak ve çorba ilaveleri yapmanız gerekebilir.
4- Başlagıç yemeğimizi meze olarak düşünürsek ortaya en az beş çeşit yapmak masanın atmosferini ısıtır ve sofrayı zengin gösterir.
5- Ara sıcak ya da çorbayı gerçekten sıcak ve taze servis etmeliyiz. Ama dikkat edin kesinlikle doyurucu olmamalı, misafir çorba yahut ara sıcakla doyarsa ana yemeğinizin aslında olmayan kusurları bile ortaya çıkacaktır.
6- Salatayı ağır olmayan, çok ekşi soslar kullanarak ana yemekten hemen önce servis edin. Salata, ana yemeği hazırlamak için size zaman kazandıracaktır. Ayrıca ekşili tatlar ağızda kalan eski tatları yok edecek, damağı ana yemeğe hazırlayacaktır.
7- Ana yemek seçimi davetin doruğa çıktığı andır, o yüzden sunumu ve lezzeti çok önemlidir. Büyük bir balığı masada ayıklama ya da eti masada tranş etmek (porsiyonlama) çok vurucu bir sunum olacaktır.
8- Ana yemeğin muhakkak iki garnitürü olmalı. Bir tanesinin nişastalı olmasını tavsiye ederim. Diğer garnitürse sebze ağırlıklı olmalı.
9- Ana yemeğe sos ilave ederseniz sunumunuz son noktasını koyacaktır. “Nasıl bir sos?” derseniz et veya balık için yapacağınız özel bir sos, en kötü ihtimalle yemeğin kendi suyu bile olur.
10- Başlangıçtan ana yemeğe bu kadar emek harcadıktan sonra her zaman tatlı araya sıkıştırılır. Tatlıyı iyi bir pastahane ya da tatlıcıdan hazır almakta fayda var ama “Ben yapacağım” diye delikanlılık göstermeyin. Yemeği hazırlamaya tatlıdan başlamanızı tavsiye ediyorum.

Yine yılbaşı zamanı geldi. Yılbaşı ağaçları kuruldu, her taraf süslendi. Biz de evimizde yılbaşı coşkusunu yaşamayı boş geçmedik. Plastik ağaçlar ve süsler artık her yerde. Ağacı kurduk, bir güzel süsledik, altına da hediyeleri yerleştirdik. Yılbaşı akşamı misafirlerimizi bekliyoruz. Misafirlerimize sunacağımız en büyük güzellik de hindi dolması olacak.

İki sene öncesinden eşimle bir hindi dolması deneyimi yaşamıştık. Yemek tarifi sitemiz TarifBizden’de yer alan Hindi Dolması tarifini uygulamıştık, siz de bu tariften yararlanabilirsiniz. Sonuç yukarıdaki fotoğrafta gördüğünüz gibi mükemmel olmuştu. Yarın marketten hindiyi alacağım, Cuma günü de öğleden sonra pişirme işlemlerine başlayacağız. Ortaya çıkacak şaheseri, ki öyle umuyorum, buradan sizlerle paylaşacağım.

Şimdiden yeni yılınızı kutluyorum. Umarım 2011 hepimiz için 2010′u aratmayan, ondan daha güzel geçen, bolluk, bereket, sağlık, mutluluk ve huzur dolu bir yıl olur.

Tavuklu sandviç için yazılacak yazıya bundan daha uygun bir giriş bulamadım. Uzun zamandır kafamda tavuklu sandviç yapma planı vardı, nihayet bu akşam gerçekleştirme fırsatı buldum. Eve gelmeden önce Carrefoursa Express’e uğradım ve sade panini ekmeğinden aldım. Dikdörtgen biçimli bu ekmekler büyük boyutuyla oldukça doyurucu sandviç yapma fırsatı sunuyor. Aslında niyetim kısa baget ekmek almaktı, ancak o ekmeklerin alıcısı o kadar fazla olmalı ki, akşam saat 6′da o ekmeklerden ne yazık ki bulamadım.

İç malzemeler ise evde zaten hazırdı. Sandviçimizin ana malzemesi tavuk füme daha önceden satın alınmıştı. Kırmızı biber, marul yaprağı, dilimlenmiş kaşar peyniri ve sarımsaklı mayonez. İlk önce panini ekmeğini ikiye ayırıp sandviçin hem altta hem üstte kalan kısımlarının beyaz kısmına sarımsaklı mayonez sürdüm. Eskiden mayonezi doğrudan iç malzemenin üstüne dökerdim, ancak yabancı bir dergide okumuş olduğum ve lezzetli bir sandviçin püf noktalarını anlatan bir yazı ekmeğe sürülecek yağ veya mayonez gibi maddelerin ekmeği nemlendireceğini ve lezzetin ağıza daha kolay yayılmasını sağlayacağını söylüyordu. En alta ince dilimlenmiş kaşar, üstüne dilimlenmiş kırmızı biber parçaları, onun üstüne tavuk füme dilimleri ve en tepede marul yaprağı… Sonuçta ortaya yukarıdaki gibi bir lezzet bombası çıktı.

Sandviçin tadı muhteşemdi. Birkaç lokma tadına bakan eşim de bayıldı. Bir dahaki sefer için bir yerlerden tikka sos tarifi bulup Pegasus’takine benzer bir sandviç yapmayı hedefliyorum. O deneyimimi de buradan paylaşacağım.

29 Ekim nedeniyle verilen iki günlük tatilin üstüne iki gün daha ekleyerek yaklaşık altı günlüğüne Londra’ya geldik. Geçtiğimiz Çarşamba gününden beri Londra caddelerinde geziniyoruz. Bir yandan da Londra’daki en iyi lezzetleri arıyoruz. Neredeyse her gün farklı bir mutfak denedik diyebilirim.

Diğer deneyimlerden bahsedeceğim, ancak Londra ile ilgili ilk yazıyı bir Çin lokantasına ayırmak istiyorum: Londra’da Piccadily ile Leicester Square civarında yer alan Çin mahallesinde bulunan Wong Kei… Bu Çin lokantası Londra’nın Çin mahallesindeki en ünlü mekanlardan bir tanesi sayılıyor. Yanlış bilmiyorsam giriş katıyla beraber üç kata yayılmış olan bu lokanta sadece Çinliler’e değil Londra’nın tüm sakinlerine ve bu şehire gelen turistlere hitap ediyor.

Wong Kei’de biraz esnaf lokantası havası var. Garsonları çok kibar sayılmaz, tabak, bardak gibi nesneleri masaya koyarken çok dikkat ettikleri söylenemez, müşteriyle çok da muhattap olmuyorlar. Yine de, bir kusurlarını görmedik. Daha masaya oturduğumuz anda özel bir çay ikram ettiler. Menüye gelecek olursak, Çin lokantalarından alıştığımız üzere et, tavuk ve balıktan oluşan zengin bir menüsü var. Noodle ve pirinç pilavını da unutmayalım. Menüde domuz eti mamulleri de bulunuyor. Bir de Çin mutfağının vazgeçilmezleri arasında yer alan ördek… Zaten Çin mahallesinden geçerken buradaki tüm Çin lokantalarının vitrinlerinde asılı duran kızarmış ördekler göze çarpıyor.

Ne yemek seçtiğimize gelince… Ben daha önce bu lokantada yemek yemiş kardeşimin deneyimine ve tavsiyesine uyarak ördek etli pilav yedim. Eşim köri soslu tavuk ve sadece pirinç pilavı tercih ederken, annem de sebzeli pirinç pilavını tercih etti. Bu arada bahsettiğim pirinç pilavı bizim alıştığımız pilavın aksine yağsız ve biraz lapa kıvamında, taneleri birbirine yapışmış…

Ben de, kardeşim de tercihlerimizden memnun kaldık. İki kişinin doyabileceği kadar ördek etli pilavı tek bir tabağa doldurarak önüme getirdiler. Yanına da menüde yer alan Çin birası sipariş ettim. Yemekle içeceğin güzel bir uyum yakaladığını söyleyebilirim. Daha yemeğin başında masaya getirdikleri acı sosu da tabağın kenarına döküp pilavla karıştırarak tadına bakmayı ihmal etmedim. Pilavın bir kısmını masadaki çubuklarla, bir kısmını da yine masada bulunan özel bir kaşıkla yedim.

Masaya gelen diğer yemeklerin de tadına bakmayı ihmal etmedim. Köri soslu tavuk bir tas içinde geliyor. Benim sevdiğime göre biraz daha sulu. Tavuğu iyi olmadığı için yemeğin de iyi olduğunu söyleyemeyeceğim. Sebzeli pilavda ise sebze namına kocaman dilimlenmiş mantar ve lahana bulunuyor. Mantarın tadına baktım, zor yuttum diyebilirim. Fazlasıyla sulu bırakılmış, tadı tuzu yoktu.

Beş tabak yemek ve üç içecekle birlikte 30 pound hesap ödedik. Ben verdiğim paranın hakkını aldığımı rahatlıkla söylesem de diğerleri için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Eğer bu lokantaya gidecek olursanız, ayağı alıştırmak adına ördek etli pilav sipariş edin. Yanına da menüden denemelik, hoşunuza gidebilecek başka birşey seçin.

Wong Kei ile ilgili bilgileri Wikipedia’da bulabilirsiniz.

25 Ekim günü 1998′ten beri Dünya Makarna Günü olarak kutlanıyor. Ben de bugünün şerefine makarna yemeye karar verdim. Aslında niyetim ton balıklı makarnayla kutlama yapmaktı, Twitter’da da böyle yazmıştım, ancak eşimin teklifiyle, O’nun da çok sevdiği, benim buluşum olan jambonlu mantarlı makarnayı yapmaya karar verdik.

Aslında bu makarnanın orijinali tagliatelle türü makarnayla daha güzel oluyor, ancak spagettiyle de fena gittiği söylenemez. Tarifini daha önce TarifBizden’de verdiğim bu makarnayı tabağa servis ettikten sonra parmesan veya kaşar peyniriyle daha lezzetli hâle getirebilirsiniz. Biz bu zevkten mahrum kaldık, çünkü hem eşim hem de ben peyniri unuttuk. İşteki yorgunluğa verin. (Aslında yemeğin başında “Birşeyler eksik” diye de düşünmedim değil.)

Her ne olursa olsun, Dünya Makarna Günü için güzel bir kutlama oldu. Bu özel günle ilgili ayrıntıları merak edenler için bu haber aydınlatıcı olabilir. Dünya Makarna Gününüz kutlu olsun, makarna da hayatınızdan eksik olmasın.

Üç buçuk yılım İstanbul’un Reşitpaşa semtinde geçti. Oralara İstinye Park yapılınca havası da bayağı bir değişti, biraz daha çekim merkezi oldu. Ancak Reşitpaşa bıraktığım gibi durmaya devam ediyor. Bir şey hariç… O da Tuncay Artun Caddesi üzerinde, aşağı salınan virajın hemen kenarında yer alan yeni bir lokanta… Yanlış hatırlamıyorsam eskiden orada bir gazete bayisi vardı, gazeteleri oradan alırdım. Şimdi güzel bir burger lokantasına dönüştürmüşler.

Burger Bar’dan bahsediyorum. İstanbul’da ünü her geçen gün daha da yayılan bir burger noktasından… Çok yakında Bağdat Caddesi’ne de şube açacağını duyduğum Burger Bar’a gitmeyi uzun zamandır planlıyordum. Kardeşimin de yoğun istek ve hevesi sonucunda bugün eski mahalleme doğru gidip Burger Bar’ı test etmeye karar verdik. Aslında test eden ben, eşim ve annem… Kardeşim buranın çoktan müdavimi olmuş bile…

Aslında Burger Bar’a giderken çok aç değildik. Ne yalan söyleyeyim, yemeği yerken zorlanacağımı, tıkanıp kalacağımı düşünmüştüm. Ne de olsa yiyeceğimiz şey burger… Ancak mekandan oldukça memnun bir şekilde ve oldukça rahat bir mideyle ayrıldığımı baştan belirtmeliyim.

Burger Bar kırmızı ve beyaz renklerin ağırlıkta olduğu bir mekan. Çok büyük sayılmaz. Lokantanın altı mutfak, üstte yemek salonu yer alıyor. Yemekler sanıyorum ki asansör ile üst kata, yemek salonuna çıkarılıyor. Uzun bir masaya dört kişi karşılıklı yerleştik. İlk olarak burger siparişlerini verdik. Önce burgeri, daha sonra alttaki ücretli ve ücretsiz malzemelerden burgerin içinde olacakları seçiyorsunuz. Ben “Original Dana Bacon Cheesburger” seçtim, içine karamelize soğan ve Ranch sos eklenmesini istedim. Etinin de orta pişmiş olmasını söyledim. Burgerin yanında ara sıcak olarak da susamlı çıtır tavuk, çıtır hellim ve patates kızartması istedik.

Çıtır hellim zeytinden yapılmış bir dipsos ile geliyor. Susamlı çıtır tavuk da sanıyorum barbekü sos ile. Her ikisi de oldukça lezzetli, hafif… Çıtır hellim için seçilmiş peynir de çok tuzlu değil. Biz istemeden ketçap, hardal ve mayonezi de masaya bıraktılar. Biz tam ara sıcakları bitirmişken burgerler geldi. Burgerler orta büyüklükte, ne çok küçük, ne de çok büyük, ancak içindeki et miktarının bir hayli tatmin edici olduğunu söylemeliyim. Ekmeğinin yumuşak olduğunu ve bu nedenle rahat bir şekilde yendiğini söylemeliyim. Seçtiğim malzemelerle de uyumu çok güzel yakalamışım. Köfteyi de istediğim gibi pişirdiklerini söylemeliyim. Bu arada kardeşimin Cafe de Paris soslu ve mantarlı dana bacon burgerini de tatmayı ihmâl etmedim.

Yazının başında da belirttim, Burger Bar’a giderken çok aç değildim. Ancak burgerimi bitirdiğimde ne bir şişkinlik, ne de bir rahatsızlık vardı.

Burger Bar’ın fiyatları makul. Kişi başı 20 TL’ye burgeri, ara sıcakları, patates kızartması ve içeceğiyle güzel bir burger ziyafeti çekebilirsiniz. Menünün zengin olması, farklı iç malzeme seçenekleri sunarak burgeri çeşitlendirmeleri de oldukça mantıklı bir hareket. Yolunuz İstinye Park taraflarına düşecek olursa, orada yemek yemeyi boşverin. Çıkın ve yolunuzu Reşitpaşa’ya çevirin. Tuncay Artun Caddesi’nde, virajı dönüp yokuştan aşağı inmeden hemen önce sağda, köşede Burger Bar’ı göreceksiniz.

Şarapla tanışmam üniversite yıllarında oldu. Yemek yemekten zevk alan benim için şarap yemeğin zevkini katlayan bir güzellik oldu. Dışarı çıkmayı fazla sevmediğim için akşamları (özellikle Cuma veya Cumartesi) güzel bir yemek yapıp yanına da iyi bir şarap açmak taa o yıllardan beri sürdürdüğüm bir gelenektir.

Gündüzden akşama ne yiyeceğimi belirler, ona göre marketten alışverişi yaparım. Ya bonfile ya da balık… Bazen de canım güzel bir makarna çeker; jambonlu ya da deniz ürünleriyle yapılmış bir sosla… Bunun için uygun malzemeleri aldıktan sonra marketin içki bölümünü ziyaret edip uygun bir şarap seçerim. Uygun şarap dediğime bakmayın, aslında bilgiden çok takıntılarıma göre hareket ederim. Genellikle seçimim kırmızıda öküzgözü olur, beyazda ise misket şarabı…

Yukarıdaki girişi yemek ve şarabı ne kadar sevdiğimi, bundan ne kadar zevk aldığımı anlatmak için yaptım. Buzbağ’ın düzenlemiş olduğu “Efsane Gurmelerini Arıyor” kampanyasından sosyal medya kanalları aracılığıyla haberdar olunca hemen başvurdum. Bu kampanyada mutlaka yer almalıydım. Organizatörler sağolsunlar, başvurumu geri çevirmediler, eşim ve beni farklı bir şarap deneyimi yaşamak için Levent’teki Köşebaşı Restaurant’a davet ettiler.

Köşebaşı Restaurant bir kebapçı… Genellikle meze ve kebap deyince herkesin aklına en başta rakı gelir. Rakı, kebapçıların masalarındaki başlıca içecektir. İşte Buzbağ yetkilileri bu tabuyu yıkmak için bu kampanyayla bir adım atıyorlar. Gece süresince bize bir kebapçıda bulabileceğiniz ne tür yemekler varsa hepsinden ikram edildi:

• Başlangıç olarak farklı çeşit peynirlerden oluşan bir tabak, tereyağ ve balon pide-ekmek… Bunlarla birlikte Buzbağ Beyaz ikramı yapıldı. Peynir yemediğim için bu adımı pas geçtim. Ancak genellikle kırmızı şarabın iyi gittiğini düşündüğüm peynirin, özellikle tuzlu peynirlerin beyaz şarapla daha iyi uyum gösterdiğini orada öğrendim. Zıtlıkların uyumu ilkesi şarapta da geçerli… Buzbağ Beyaz’ı peynir yemesem de ziyan etmedim. Balon ekmeğe sürülmüş tuzlu tereyağ ile tatlı beyaz şarabın oldukça iyi uyum gösterdiğini kendi ağzımla tattım.
• İkinci aşama mezeler: Gavurdağı, çiğ köfte, toros ve abaganus. Yanında da Buzbağ Klasik ikramı yapıldı. En çok merak ettiğim şey acısıyla meşhur olan çiğ köftenin şarapla nasıl bir uyum göstereceğiydi. Buzbağ Klasik’in çiğ köftenin ağıza verdiği acı hissini dengelediğini, hafiflettiğini söylemeliyim.
• Ara sıcaklarla birlikte Buzbağ Elazığ Öküzgözü servisi yapıldı. Benim favorim olan Öküzgözü şarabına patlıcan söğürme, içli köfte, fındık lahmacun, minik peynirli pide, humus ve çöp şiş eşlik etti. 2008 rekoltesi olan Öküzgözü orta gövdeli, çürük vişne, erik, koyu orman meyveleri kokularını barındırıyordu. Orta derecede tanenli ve ekşilikteydi. Aroma yoğunluğu yüksek olan Öküzgözü farklı ancak yoğun aromalara sahip bu ara sıcaklarla oldukça iyi uyum sağladı.
• Mangal bölümüne geçtiğimizde, bu bölümde iki farklı şarap servis edildi. Temiz durumlu, kırmızı renkli, daha fazla tanene sahip ve proteinli yemeklerin tadını biraz daha öne çıkaran Buzbağ Diyarbakır Boğazkere’yle birlikte Tarsusi Kebap ve Şaşlık servisi yapıldı. Bu yemeklerde baharat fazla kullanılmadığı için etin tadı daha baskın. Bu durumda taneni  yüksek olan Boğazkere yemeklerle hoş bir uyum yakaladı. Öküzgözü ve Boğazkere üzümlerinin karışımıyla üretilmiş olan Buzbağ Rezerv ile birlikte ise terbiyeli şiş, pirzola kaburga ve patlıcanlı kebap ikramı yapıldı. Terbiyeli şişte baharat yoğun, pirzola kaburga ve patlıcanlı kebapta ise yağ oranı yüksek. Yüksek tanenli ve tam gövdeli Buzbağ Rezerv bu ağır yemekleri rahatlıkla kaldırabilecek yapıya sahip olduğunu gösterdi.
• Bu kadar lezzetli yemeği yiyip, birbirinden farklı tatlara sahip şarapları tattıktan sonra insanın canı tatlı çekiyor doğal olarak. Köşebaşı mutfağında hazırlanan künefe, dondurmalı irmik helvası, tahinli ve dondurmalı kabak tatlısı yemeklerin üzerine oldukça iyi gitti. En son tatlıyı daha çok beğendiğimi söylemeliyim. Kırmızı şarapların fazlaca sunulduğu bir ortamda bu serinletici tatlı oldukça iyi geldi.

Akşam 8′de başlayan yemek gece yarısına kadar sürdü. Şarapla birlikte muhabbetin de dozu giderek arttı. Sadece güzel yemekleri ve şarapları tatmakla kalmadık, oldukça sıcak bir ortamda insanlarla kaynaşma fırsatı yakaladık. Yani, genellikle rakının üstlendiği iletişim aracı görevini şarap da oldukça güzel üstlenebiliyormuş.

Rakının bendeki yeri ayrıdır, ancak rakıyı genellikle başlangıç mezeleriyle birlikte tüketmeyi tercih ederim. Mangal bölümüne geçtiğimizde rakının yemek zevkini bozduğunu düşünürüm. Bunun tersine şarabın başlangıçlardan itibaren tatlılara kadar, hatta tatlılar da dahil, yemeğin tümüne hitap etme özelliğine sahip. Buzbağ’ın bana yaşatmış olduğu bu farklı deneyim bunu görmemi sağladı.

Farklı, güzel, zevkli bir deneyim yaşattıkları için Buzbağ’a teşekkürü bir borç bilirim.

Geceden fotoğrafları aşağıdaki galeride bulabilirsiniz.

[View with PicLens]

Sıklıkla ziyaret ettiğim Palladium Krispy Kreme’de donut üzerinde dondurma yiyen bir kişi dikkatimi çekmişti. Buradan satın aldığım Glazed Vanilla Cake ile aynı tarifi evde yapmayı denedim. Çok da güzel oldu. Ancak bu tatlı kendi yerinde, yani Krispy Kreme’de yemek bir başka güzelmiş.

Efendim, ister Original Glazed Donut ile, isterseniz Glazed Chocolate Cake ya da Glazed Vanilla Cake sipariş edin, üstüne Krispy Kreme’e özel sabun kalıbı gibi kesilmiş sade dondurmayı ekletin. Sos olarak da çilek, çikolata, karamel üçlüsünden birini seçin. Son olarak da üste serpilmiş badem parçaları…

Benim seçimim Glazed Vanilla Cake ve çilek sos oldu. Dondurma üstüne kuruyemiş sevmediğim için badem almadım. Sıcaktan bunalmışken bu dondurmalı tatlının mükemmel geldiğini, ferahlattığını söylemeliyim. Yemeğin üstüne de şişkinliği alıyor.

Yolunuz bugünlerde bir Krispy Kreme’e düşerse dondurmalı tatlıyı mutlaka deneyin. Ben kesinlikle birkaç kere deneyeceğim. O zaman fotoğraf çekip sizinle de paylaşırım.